Uit Dagblad "De Stem".

Eigenaar Hedwige is woedend op Ben Bot

GOES

Gery De Cloedt, de eigenaar van de Hedwigepolder, is woedend op voormalig minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot. Die zou zijn rol als minister hebben vermengd met een eerdere rol als lobbyist van de Antwerpse haven, 'notabene de drijvende kracht achter de ontpoldering'.

DOOR ERNST JAN ROZENDAAL

Bot was minister in 2005, het jaar dat met Vlaanderen de Scheldeverdragen zijn afgesproken. Daarin werd niet alleen de derde verdieping van de Westerschelde geregeld, maar ook de ontpoldering van de Hedwigepolder.

Vorige week publiceerde NRC Handelsblad een artikel waarin wordt beweerd dat Bot in 2003 lobbywerk verrichtte voor de haven van Antwerpen. Bart Somers, de voormalige premier van Vlaanderen, zegt in het artikel dat door Bot, die eind 2003 minister werd, een politiek akkoord over de verdieping 'in een stroomversnelling' kwam.

In juni 2011 ijverde Bot, die toen geen minister meer was, in de Volkskrant voor het nakomen van de Scheldeverdragen en dus het onder water zetten van de Hedwigepolder. Juist op dat moment probeerde de toenmalige staatssecretaris Henk Bleker, net als Bot lid van het CDA, een alternatief te vinden voor ontpoldering van de Hedwige. Toen Hans Mieras, de raadsman van De Cloedt, hem destijds daarover om opheldering vroeg, zou Bot hebben geantwoord dat hij 'volstrekt neutraal tegenover' de Hedwigekwestie stond en gewoon had betoogd dat het Scheldeverdrag moest worden uitgevoerd. Mieras: "We weten nu dus dat hij daar niet neutraal tegenover stond. Vermoedelijk is hij onder Vlaamse druk gezet en misschien wel betaald. De Cloedt is hier woedend over. Hij vecht nog steeds voor zijn polder en dit bevestigt voor hem dat er achterkamertjespolitiek is bedreven." De Cloedt en Mieras beraden zich op stappen tegen Bot.

De oud-minister vindt de aantijgingen onzin. "U moet niet geloven wat er in NRC Handelsblad heeft gestaan", reageert hij. "In België had ik de Hedwigepolder niet in mijn dossier. Toen ik in de ministerraad kwam ook niet. Ik heb nooit iets met de Hedwigepolder te maken gehad. Voor ik in het kabinet zat, had ik zelfs nog nooit van die polder gehoord."

Is er een spel gespeeld in het tot standkomen van overeenkomsten met Vlaanderen?.

 

Wie kun je nog vertrouwen in de politiek??

Zijn we teruggekeerd in de 16de eeuw, toen kerk en staat ook rot en verdorven waren en de bevolking in opstand kwam?
HET LIJKT ER OP!
De aandacht voor de schilderijen van Jeroen Bosch , in deze tijd, nemen ons mee naar die verdorvenheid die vooraf ging aan genoemde opstanden en onvrede onder de bevolking . 
Alleen kunnen die straks  niet uitgevochten worden op slagvelden en door afzonderlijke staten. We leven in een wereld van Brandhaarden die overal bezig zijn op te laaien.Onbeheersbaar.!

Gecontroleerde inudatie

Na de eerste oproer werd via bemoeienis van Dhr Nijpels de  commissie  Maljers ingesteld om de burgers en instanties gelegenheid te geven alternatieve te geven inzake het onder water ztten van talloze poldergebieden langs de oevers van de Westerschelde.Een 10 tal voorstellen waren variaties op het plan Waterduenen, waarbij de dijken in tact werden gelaten, met op meerdere plaatsen doorlaatsluizen .Boeren kregen het beheer. Niet de hele polder kwam onder het zoute water. In noodsituaties kon het hele gebied als potpolder worden gebruikt door de boerderijen op terpen te plaatsen. Toepassingen van zilte cultuur. Kweken van vis en schelpdieren behoorden tot de mogelijkheden.

Onderzoek Alternatieven Ontpoldering Westerschelde (Commissie Maljers) 
 Documenten zie rapport Maljers op blz 49  klik dus hiervoor op   maljers_rapport

In onderstaand verslag zijn de voorstellen beoordeeld met de kennis van zaken in 2006
Dat is 10 jaar geleden. Die inzichten zijn toegepast op het hele arsenaal van polders langs de oevers van de Westerschelde, waarin meerdere eigenaren wonen en ook bevolking. De inzichten inzake natuurherstel zijn achterhaald. Wat blijft is de besluitvorming in een verdrag met een buurland. Hoe die ontpoldering plaats vindt staat niet beschreven in dat verdrag. 
In dat verdrag staat enkel dat de Hedigepolder onder water moet. Niet meer en niet minder! De Nederlandse Staat bepaalt de wijze waarop. De inzichten van 2005 zijn niet meer voor Europa te verdedigen!! De afwijzende kritiek in dit onderstaand rapport is niet meer van toepassing op de Hedwigepolder met één eigenaar. Dan kan in die polder de zeewering worden gespaard en wordt de vernietiging niet onherstelbaar!!        

 

 Alternatief 5g Uit het rapport Maljers over Binnendijkse zoute natuur
Onderzoek Alternatieven Ontpoldering Westerschelde blz  49 in dat Maljersrapport.
Beschrijving van het alternatief Er is een aanzienlijk aantal (10) voorstellen ingediend die erop neerkomen dat de bestaande primaire waterkering wordt gehandhaafd, maar waar nodig voorzien
wordt van in- en uitlaatwerken om zout water toe te laten en enige waterstandsvariatie te creëren in de achterliggende polder. Doel is de ontwikkeling van binnendijkse natuur, eventueel in combinatie met zilte landbouw. Soms betreft het bestaande natuur (bijv. de Zwaakse Weel), soms een bestemmingsverandering van landbouwgebied. Vaak wordt voorgesteld de boeren een rol te geven in de ontwikkeling en het beheer van de nieuwe natuurgebieden. Het project Waterdunen in de Oud-Breskenspolder en aangrenzende polders bij Breskens is een voorbeeld van dit type alternatief. Het gaat in dat geval om een project in het kader van het aanpakken van zwakke schakels in de kustverdediging. Een gebied van omstreeks 340 hectare wordt deels ingericht voor verblijfsrecreatie, deels als
recreatienatuur en deels als natuurgebied. Voorzien is dat op beperkte schaal zout water wordt ingelaten. Beschrijving huidige situatie, met name wat flora en fauna betreft De meeste voorstellen hebben betrekking op landbouw-gronden, maar er zijn ook voorstellen die betrekking hebben op kreekresten en laaggelegen zilte terreinen. De huidige situatie bij Waterdunen betreft een camping en
terrein voor verblijfsrecreatie in en onmiddellijk achter de duinen (ca. 80 hectare); het overige gebied is grotendeels landbouwgebied.
Technische uitvoerbaarheid De bouw van in- en uitlaatwerken is technisch goed mogelijk en er is in Nederland veel ervaring mee, zij het wellicht wat minder met voorzieningen die zowel in- als uitlaat mogelijk moeten maken. Een punt van aandacht is de verlegging, c.q. verlenging van de grens tussen zout en zoet water en de daarmee samenhangende verziltingsproblematiek. Juridische itvoerbaarheid De meeste benodigde grond zal particulier bezit zijn. Natuurbeschermingswetgeving (Vogel- en Habitat-richtlijnen, Natuurbeschermingswet 1998 en Flora- en faunawet)
De bedoelde gebieden zijn niet aangewezen als Natura-2000-gebied. Bij kleine getijverschillen binnendijks zullen deze alternatieven geen bijdrage van belang leveren aan het bereiken van een gunstige staat van instandhouding van de Westerschelde opleveren. Naarmate het getijverschil groter wordt, zal dat meer het geval zijn maar dan rijst de vraag wat het verschil met ontpolderen is.
Wijziging bestemming van (delen van) de polders moet worden doorgevoerd. Als het hier een primaire waterkering betreft, zal mogelijk door de provincie Zeeland als beheerder van de waterkering een plan moeten worden opgesteld op basis van de Wet op de waterkering. Op basis van dat plan, dat met toepassing van de uniforme openbare voorbereidingsprocedure tot stand komt, worden alle besluiten gecoördineerd die betrekking hebben op de aanpassing van de waterkering. Daaronder zullen in ieder geval de benodigde bouwvergunningen vallen. De aanpassing van de waterkering lijkt in ieder geval mer-beoordelingsplichtig en is mogelijk mer-plichtig. Hydraulische en geomorfologische effecten Behalve lokaal bij de in- en uitlaatwerken, zijn er geen noemenswaardige effecten op de waterbeweging en de morfologie in het estuarium.  
Onderzoek Alternatieven Ontpoldering Westerschelde Ecologische effecten. Het alternatief voorziet er in dat in huidige zoete milieus zout water met enige getijbeweging wordt ingelaten.
Door de kleine hoeveelheid water zal de opslibbing in het binnendijkse gebied klein zijn. Dat geldt ook voor omvang van de biogeochemische processen (mineralisatie) in het gebied. Alleen indien het te inunderen gebied vlak ligt, is het mogelijk dat het gehele gebied verzilt en dat zich er een levensgemeenschap van slikken en/of schorren ontwikkelt. Met enig reliëf in het overstroomde gebied zal slechts een gedeelte van de oppervlakte in slik of schor veranderen. De plantengroei zal een zilt karakter hebben met meerdere soorten die ook op schorren thuishoren. Ook als broed-gebied zal zo’n gebied meerdere soorten vogels kunnen herbergen die ook op schorren broeden. Als voedselgebied voor vogels zullen de schorren in zo’n gebied mogelijk gelijkwaardig zijn aan buitendijkse schorren, maar de slikken zullen veel minder voedsel voor steltlopers bevatten dan buitendijkse slikken. Ook de kinderkamerfunctie voor jonge vis zal veel geringer zijn dan die van buitendijkse slikken. Naarmate meer water per getijperiode wordt ingelaten, zullen deze alternatieven meer gaan lijken op buitendijkse gebieden. Bij maximale waterinlaat, dus binnendijks een compleet getij, is er nauwelijks nog verschil maar dan rijst de vraag wat het verschil met ontpolderen nog is. In het geval van Waterdunen ligt het landbouwgebied op circa 1,2 m + NAP, terwijl het gemiddeld hoogwaterniveau omstreeks 2,0 m + NAP is (hoogwater bij dood tij en springtij gemiddeld resp. 1,5 en 2,4 m +NAP). Dat betekent dat met relatief kleine hoeveelheden zeewater hooggelegen slikken en schorren kunnen worden ontwikkeld, mits het getij vrijwel volledig wordt toegelaten.
Effecten op maatschappelijke functies (bewoning,landbouw, recreatie enz.) Voor de meeste voorgestelde binnendijkse zoute terreinen is landbouwgrond nodig, maar in sommige gevallen zou de nieuwe natuur in bestaande natuurgebieden moeten worden aangelegd. Via verzilting kan de landbouw in de omgeving van het nieuwe natuurgebied schade ondervinden. Anderzijds ontstaan mogelijkheden voor nieuwe bedrijvigheid in de recreatiesector.
Kosten De kosten betreffen grondverwerving, de bouw van in- en uitlaatwerken en mogelijk schadevergoeding aan aangrenzende agrarische bedrijven vanwege verzilting.Daarnaast beheerskosten, die waarschijnlijk niet volledig uit de opbrengsten te dekken zijn. 
Conclusie: Aspect Beoordeling. Natuur (negatief)-Juridische haalbaarheid twijfelachtig. Maatschappelijke haalbaarheid (negatief)-Kosten dekkend + Veiligheid ? Eindoordeel (negatief)

Voor de natuur zijn de zilte levensgemeenschappen niet overeenkomstig die in de Westerschelde, tenzij grote getijverschillen worden gerealiseerd. Met kleine getijverschillen wordt dus ook geen bijdrage geleverd aan het bereiken van een gunstige staat van instandhouding in de Westerschelde. Maatschappelijk is er het probleem dat ook voor dit alternatief landbouwgrond nodig is. Economisch zijn de kosten te overzien. De veiligheid blijft gewaarborgd. De Commissie is van mening dat de alternatieven met een geringe getij-invloed geen alternatief zijn voor ontpoldering. Naarmate de getij-invloed groter wordt, zoals gesuggereerd voor het plan Waterdunen, wordt de bijdrage aan de gunstige staat van instandhouding van de Westerschelde groter.
 

Nieuws uit doel!

Volledige artikels op http://www.doel2020.org 

Inhoud:

  • Vlaamse Regering, gaan we nu samen een oplossing zoeken?
  • Antwerpen beslist en het Waasland zwijgt in alle talen
  • MLSO motiveert afbraken in Doel met leugenachtige verklaringen
  • PolderMAS viert derde verjaardag
  • 3G op Havendag
  • Actievoerders maken einde aan infomarkt Vlaamse overheid
  • Erfgoedgemeenschap protesteert tegen kap van honderden bomen
  • Ontwerper van nieuwe natuur wil behoud populieren... in eigen achtertuin
  • Fakkeltocht voor behoud van de Polder
  • Debat van Beverse milieuraad op 10 november kreeg onverwacht bezoek van actievoerders
  • Raad voor Vergunningsbetwistingen oordeelt: slibopspuiting in Arenbergpolder is illegaal
  • Kritiek op havencijfers over indirecte jobs
  • NBB: sfeer van malaise in de Antwerpse Haven
  • Scheldewijding en Doelse Feesten
  • Dit is mijn hof
  • Overlijden Charles Kimpe

Redt Plan Spaargaren het Deltaprogramma ?

In november 2014 nam de Tweede Kamer de motie Geurts aan: Plan Spaargaren, dat de aanleg van zeesluizen in de splitsing van de Oude en Nieuwe Maas omvat en zo de Nieuwe Waterweg aan de oostzijde afsluit, wordt nader onderzocht. Deze maatregel vergroot de waterveiligheid en bezuinigt op de uitgaven, maar is men zich ook bewust dat deze hoofdkeuze grote voordelen heeft voor het hele watersysteem?
Sinds 2008 geeft de Adviesgroep Borm & Huijgens aan dat het afsluiten van de Nieuwe Waterweg de sleutel is tot een klimaatbestendig Nederland en de redding van het Deltaprogramma
.

Deltaprogramma nog altijd onder de maat
Bij gebrek aan een landelijk raamwerk zette de planvorming voor de Zuidwestelijke Delta de overige deelplannen in een vroeg stadium op het verkeerde been. De optelsom van regionale en sectorale deelplannen bleek vervolgens niet het beoogde landelijk totaalplan voor een klimaatbestendig Nederland.

Bestuurders en politici lieten zich teveel sturen door hogere ambtenaren, door uitvoerders en belanghebbenden. Het ontbrak met regelmaat aan onderzoek en onderbouwing.Vaak zijn er besluiten genomen op basis van halve waarheden, met onvoldoende kennis van zaken en door het hanteren van onjuiste doelen. Plannen werden bovendien nogal eens doorgerekend op basis van de meest gunstige prognoses. Zo kreeg duurzaamheid een houdbaarheidsdatum, bleek robuust nogal kwetsbaar en innovatief werd experimenteel. Averechtse projecten die eenmaal op de rails zijn gezet, blijken nauwelijks te stoppen en leiden tot forse kapitaalvernietiging.
Het Deltaprogramma blijft wat betreft waterveiligheid en zoetwatervoorziening ver onder de maat gebleven en is nauwelijks gericht op de lange termijn.

Het Deltaprogramma is dan wel een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de verschillende overheidslagen in Nederland, maar niemand weet meer wie eindverantwoordelijk is. Het programma stoelt op consensus en draagvlak. Men verschuilt zich sinds jaren achter elkaar.
De Nederlandse overheid behoort echter als een goed rentmeester te handelen.

Grootschalige systeemmaatregelen ontbreken
Tot nu toepakte men de landelijke waterproblemen aan met grote waterloopkundige systeemmaatregelen, zoals het graven van de Nieuwe Merwede, de Bergse Maas, het Kanaal bij Pannerden, de Zuiderzeewerken en de Deltawerken.
Hoe gaat het eigenlijk ditmaal? De herijking van de landelijke zoetwaterverdeling, die was gepland van 2009 tot 2015, is nooit doorgezet. Het nu voorgestelde voorzieningenniveau voor zoetwater accepteert bij voorbaat zoetwatertekorten. Meerlaagsveiligheid en overstromingsbestendigheid leggen zich al in zekere mate neer bij komende overstromingen.Tenslotte levert adaptief waterbeleid geen grootschalige systeemmaatregelen en zeker geen lange termijn oplossingen, maar resulteert slechts in een aanpak die veel weg heeft van pleisters plakken. Ondanks alle goede bedoelingen wordt er te weinig voortgang geboekt en langzaamaan zet het Deltaprogramma zich klem.

Zoetwater van levensbelang
Minder dan een tienduizendste van al het water op aarde is zoet oppervlaktewater.
Van dit water in rivieren en meren is veel leven en welvaart afhankelijk.
Het merendeel van het zoet oppervlaktewater gaat in Nederland verloren via de Nieuwe Waterweg met de intentie hiermee het zout terug te dringen. Dit beleid houdt de landelijke zoetwatervoorziening in een wurggreep en maakt van onze overheid de grootste waterverspiller. Met de verwachte afname van minimum rivierafvoeren is deze werkwijze een doodlopende weg. Intussen verzilt Nederland met een tempo van zo’n 10.000 ha per jaar en verslechtert het vestigingsklimaat aanzienlijk.
De waterafhankelijke land– en tuinbouwsectoren leveren nu nog ons grootste exportproduct, met een zeer hoge bijdrage aan het BNP, veel werkgelegenheid en de grootste opbrengst per hectare. Verzilting bedreigt naast deze sectoren eveneens het meest geïndustrialiseerde en dichtstbevolkte deel van het land.
Herziening van de Deltabeslissingen en het Deltaprogramma is uit het oogpunt van waterveiligheid en zoetwatervoorziening dan ook zeer wenselijk.
Laten we dit vooral doen voor het te laat is.

Vooruit verdedigen
De juiste aanpak is een preventief beleid in het verlengde van de Zuiderzeewerken en de Deltawerken. Het wordt hoog tijd dat vakmensen sturing gaan geven aan het Waterschap Nederland en op basis van gericht onderzoek en integrale afwegingen komen tot verantwoorde besluiten.
Vooruit verdedigen met effectieve maatregelen is hard nodig. Elke euro die gebruikt wordt voor verkorting en versterking van de primaire waterkeringen is een optimale investering. Voor de waterveiligheid moet het Waterschap Nederland haar dijkring kunnen sluiten en alleen met druk van zoetwater kan de algehele verzilting teruggedrongen worden.

Zeesluizen voor de Nieuwe Waterweg
Het Plan Spaargaren creëert een omvangrijke zoetwaterbuffer door een einde te maken aan het grootschalig zoetwaterverlies. Alle inlaatpunten voor zoetwater worden veilig gesteld en er komt voldoende zoetwater om de algehele verzilting tegen te gaan en het zout terug te dringen tot zo ver mogelijk tegen de kustlijn. De herijking van de landelijke zoetwaterverdeling wordt een feit. Nederland mag zoet worden en blijven. De oude stadshavens en de rivieren naar de Rijnmond worden zoet en getijloos. De waterhoogte wordt meer beheersbaar. Dit is gunstig voor de diepgang van de scheepvaart en geeft in de benedenrivieren minder schutproblemen.
Ook de rivierwaterveiligheid neemt toe doordat de hoogwaterstanden bij Rotterdam gemiddeld een meter lager uitvallen dan nu. Het omslagpunt van rivieren en zee verplaatst zich van de kwetsbare regio Drechtsteden naar de Zuidwestelijke Delta, een regio met waterbergend vermogen.

De aanvoer van zoetwater naar het zuidwesten betekent naast toename van nutriënten voor de vis- en schaaldiersectoren eveneens een kwaliteitsverbetering van het oppervlaktewater en verhoging van de biodiversiteit door zoetzout overgangen en estuariene dynamiek. Dit alles bevordert ook natuurbeleving en recreatie en met de verruimde mogelijkheden voor vismigratie voldoen we met gemak aan de internationale verplichtingen.
Economie en milieu plukken er de vruchten van. Wanneer alle voordelen van zeesluizen bij de diverse belangenorganisaties bekend zijn, ligt het voor de hand dat deze systeemmaatregel kan rekenen op een breed maatschappelijk draagvlak.
In november 2015 wordt de uitslag van het onderzoek bekend gemaakt. Als alle baten en lange termijn garanties integraal worden meegewogen bij de uiteindelijke beslissing, dan is de kans groot dat het Deltaprogramma, dat we tot nu toe als risicovol en miljardenverslindend beschouwen, gered gaat worden door Plan Spaargaren.

W. Borm Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer, oktober 2015

gelezen op facebook.

DE AFBRAAK VAN OUDEN DOEL.


reinaerthoeve Een dag geleden in de polder: de zon steekt, de boeren ploegen het winterland, de wilde ganzen strijken neer in de natuurgebieden, en de slopers rukken aan in Ouden Doel (zie de foto van de Reinaerthoeve).
De afbraakwerken vinden nog de hele week plaats, en dat zonder dat de kranten er één woord over schrijven. Het eeuwenoude gehucht, een dorpje op zich, moet samen met het boerenland in de wijde omgeving wijken voor nieuwe natuur. Het 'robuuste Grenspark', dat er in de plaats komt, wordt nu op YouTube gepromoot door de overheid.

Oordeel zelf hoe de overheid het afgraven van een historisch cultuurlandschap, het verdrijven van een gemeenschap en het aanleggen van nieuwe natuur presenteert aldus de schrijver.:
Ieder die daar woont en de Zeeschelde kent weet dat het een verstikkend rietland wordt als het niet jaarlijks wordt uitgebaggerd en geherstructureerd.En wie mag dat betalen denkt U? Juist , de trouwe onderdanen.

 https://www.youtube.com/watch?v=Tl2gkk8jWvE

Vandaag bericht Dagblad "De Stem".

 

Strop Waterdunen vorig jaar al bekend. 

DOOR MARTIJN DE KONING EN ERNST JAN ROZENDAAL

De gemeente Sluis heeft al in september vorig jaar aan de provincie laten weten
dat er geen rijksbijdrage komt voor explosievenonderzoek in Waterdunen. 
Het tekort van een half miljoen euro was in het provinciehuis dus al langer dan een jaar bekend. 
 

Het dagelijks provinciebestuur meldde anderhalve week geleden dat het natuur- en recreatieproject Waterdunen bij Groede kampt met een tekort van 3 miljoen euro. Provinciale Staten reageerden geschokt. Een deel van het tekort, zo zei gedeputeerde Ben de Reu, ontstond doordat het Rijk de zogenoemde 'bommenregeling' heeft stopgezet. Dat is een strop van een half miljoen euro.

Deze tegenvaller had opgenomen kunnen worden in het overzicht van de grondexploitatie (GREX) én de zomernota die eerder dit jaar aan Provinciale Staten werden gestuurd, maar daaruit bleken geen problemen met de financiering van Waterdunen.

De Reu bevestigt dat de tegenvaller vorig jaar door Sluis is gemeld, maar bij het maken van de GREX over het hoofd is gezien. Dat komt volgens hem omdat er te weinig mensen op het project Waterdunen zitten. "Ze werken zich echt het snot voor ogen, maar het is te veel werk voor te weinig mensen. Daar moeten we naar kijken."

De ruimingskosten werden in 2013 op ongeveer een miljoen euro begroot. De provincie vroeg de gemeente Sluis om bij het Rijk een beroep te doen op de compensatieregeling. Die komt namelijk uit het gemeentefonds. De gemeente zou het geld daarna doorsluizen naar de provincie. De Sluise gemeenteraad ging in mei 2013 akkoord met die constructie.

Per 1 januari 2015 heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken de regeling veranderd. Tot die tijd kregen gemeenten met veel explosieven in de bodem, zoals Sluis, een vaste bijdrage van 2000 euro per nieuw gebouwde woning. Vanaf begin dit jaar kan een vergoeding van zeventig procent van gemaakte onkosten worden gekregen. Het bommenonderzoek is al achter de rug, maar veel van de recreatiewoningen in Waterdunen moeten nog worden gebouwd.

De vaste bijdrage daarvoor is vervallen, waardoor Sluis een half miljoen euro misloopt. "We weten dit sinds september vorig jaar", vertelt woordvoerster Justa van Hermon van de gemeente Sluis. "En uiteraard hebben we dat toen meteen aan de provincie laten weten." De financiële strop is voor de provincie en niet voor de gemeente, want die zou het geld alleen maar doorgeven.

Sluis heeft in 2014 al aan de provincie gemeld dat er geen half miljoen euro komt uit de 'bommenregeling' van het Rijk

We lazen voor U in Dagblad "De Stem".

Veel mis rond Waterdunen

Drie miljoen euro is voor de provincie, die 'slechts' acht miljoen in Waterdunen zou steken, wel erg veel geld.
DOOR MARTIJN DE KONING

Analyse.
De aanleg van Waterdunen kost alles bij elkaar zo'n 200 miljoen euro. 
De provincie staat voor nog geen acht miljoen euro op de rol, plus de inbreng van ruilgronden voor de landbouwers in het gebied. 
In dat licht bezien is drie miljoen extra opeens een hele hoop geld.

Opvallend is overigens dat het tekort pas ontdekt is na een spoedcontrole. Die kwam er enkel naar aanleiding van het Sloewegdebacle.
En dat grondbezitters recht hadden op een hogere grondprijs dan ze in eerste instantie kregen, daarover deed de rechtbank afgelopen voorjaar al een uitspraak. De provincie lijkt niet in staat zelf grote projecten tot een goed einde te brengen.

Gedeputeerde Ben de Reu geeft aan naar oplossingen te zoeken binnen de begroting. Nu moeten Provinciale Staten de portemonnee trekken,
anders moet nóg meer bezuinigd worden op de recreatieve onderdelen van Waterdunen, zoals wandel- en fietspaden en speelvoorzieningen.
Daarmee gaat het lokkertje waarmee in West-Zeeuws-Vlaanderen enig draagvlak voor Waterdunen werd geschapen - de recreatieve meerwaarde voor inwoners van de streek - de prullenbak in. De natuur in Waterdunen wordt dan minder 'beleefbaar' dan steeds werd gepromoot.
En dan krijgen de tegenstanders van het vroege uur alsnog gelijk.
Als nu bezuinigd moet worden op recreatieve voorzieningen, daalt het draagvlak voor het project in de regio nog
verder.
Noot:
In het verleden is er te veel gesuggereerd dat alles in orde was met de gondverwerving. Neen dus. De claims komen nu pas . let maar op! 
Nu eenmaal die hele kust met polders en al overhoop is gehaald, moeten we hopen dat het de werkgelegenheid zal bevorderen en de mensen er kunnen gnieten. Het ligt gelukkig  aan de Noordzee en niet in de Scheldemonding.

 

 

Provstaten F071FB5FE3A16622C1257EE00037D2C8 0

gelezen bij Omroep Zeeland

MIDDELBURG - Het project Waterdunen in West-Zeeuws-Vlaanderen kampt met een miljoenentekort. Volgens voorlopige berekeningen van de provincie gaat het om een tekort van minimaal drie miljoen euro.

Kustversterking 
Waterdunen is een kustversterkingsproject waarbij ook een nieuw natuurgebied wordt aangelegd.  Ook komen er vakantiewoningen, een duincamping, en een hotel. Het gaat om een gebied van 350 hectare. Het project Waterdunen is begroot op 200 miljoen euro.

Grondexploitatie 
Gedeputeerde Ben de Reu, die Waterdunen in portefeuille heeft, is onaangenaam verrast door het tekort dat volgens hem wordt veroorzaakt door tegenvallers in de grondexploitatie. 


Controle verscherpt 
Sinds half september heeft de provincie naar aanleiding van het Sloewegdebacle de controle op grote projecten verscherpt. Door die extra controle is het tekort aan het licht gekomen. Gedeputeerde De Reu gaat nu op zoek naar oplossingen. Hij denkt daar een paar maanden voor nodig te hebben.

Andere projecten
De provincie schrijft in een brief aan Provinciale Staten dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn dat er tekorten dreigen bij andere grote projecten.

laatste keer aangepast: vr 16-10-2015, 09:1

Waterdunen 21 CAEA734913D3C3F2C1257861004AA0C6 0

Gisteren werd bekend dat het kustverversterkingsproject kampt met forse tegenvallers in de grondexploitatie.

Buikpijn
"Ik had al een kronkel in mijn maag door het Sloewegdebacle", zegt Patricia de Milliano van het CDA. "En nu heb ik er een kronkel bij.
Ik ben erg geschrokken en dat is nog zacht uitgedrukt." Ze noemt het tekort schokkend omdat er bij de vorming van het provinciebestuur juist veel tijd is genomen om te voorkomen dat er financiële lijken uit de kast komen" En nu moeten we nog maar hopen dat het hierbij blijft. Dit zit het CDA erg hoog!"

Ontgoocheld
Ook andere partijen reageren onthutst. Kees Bierens van de VVD sprak van een ontgoocheling.
"In mei is de grondexploitatie tegen het licht gehouden en dan mag je toch verwachten dat alles klopt.
Ik ben in hoge mate verbaasd met dit nieuwe financiele gat"

Hoe is het mogelijk?
De Partij voor Zeeland zei tot vervelens toe te hebben gewezen op de risico's van Waterdunen.
Volgens Statenlid François Babijn hoorde hij steeds dat er niets aan de hand was. "En nu een tekort van 3 miljoen. Hoe is dat mogelijk?"

Sober
De SGP wil dat er bij het zoeken naar oplossingen voor het tekort niet alleen naar bezuinigingen wordt gekeken. Statenlid Goos Roeland: "Laten we ook kijken of het project versoberd kan worden."

Notitie:
Spraken we gisteren  nog van "Het gat van Frank", zinspelend op ook daar een begrotingstekort, vandaag wordt het GAT in Waterduenen nog groter, zeker als toch nog zou blijken dat de in- en uitwateringssluis reparatie nodig heeft

En straks.......het weer en het klimaat vergroot de onveiligheid in onze Delta. Willen we het achterland beschermen in Zeeland, dan zal het Estuarium Westerschelde moeten worden omgevormd van zout naar brak en dan naar zoet water.

Elders op de wereld is er genoeg aan estuaria, aan jungle, en oerwoud. Als we daar nu maar van afblijven.
In ons aangeharkte plantsoenenlandje met steeds groeiende bevolking moet er plaats blijven om veilig te kunnen te wonen, en veilige eigen voedselvoorziening rondom ons heen.
Maar die visjes en die vogeltjes..? Die hebben zwemvliesjes en vleugeltjes om te gaan of te blijven, te evolueren en uit te sterven. juist zoals de natuur daar al miljoenen jaren voor zorgt.

Wat lazen we in Dagblad De Stem:

'Gat van Frank' is over twintig jaar een schor

PERKPOLDER

De aanleg van het buitendijks natuurgebied Perkpolder zit erop voor Rijkswaterstaat.
Daarom droeg de dienst woensdag symbolisch het stokje over aan de gemeente Hulst, de provincie en waterschap Scheldestromen.

DOOR SHEILA VAN DOORSSELAER

Het zal nog wel twintig jaar duren voordat het nieuwe gebied een echt slikken- en schorrengebied is zoals Saeftinghe. De natuur zal zich daar langzaam ontwikkelen. Sinds op 25 juni de dijk is doorgegraven, zijn in de onder water gezette polder (in de volksmond nu Het Gat van Frank genaamd, naar de Hulster wethouder Frank van Driessche) al waterdiertjes te vinden. Vogels en vegetatie zullen snel volgen.

Het wachten is nu op de ontwikkeling van woningen, een jachthaven en een golfresort in Perkpolder. De ontwikkelaars Hulst Aan Zee en Sobradis Ventures hebben inmiddels de koopontwikkelaarsovereenkomst getekend. "Binnen een half jaar moeten ze nu de grond afnemen", zegt Frank van Driessche. ,,Maar dat mag natuurlijk eerder."

Het is inmiddels voor bezoekers mogelijk mooie fietstochten of wandelingen rond Het Gat van Frank te maken.

 

Commentaar"Het Gat van Frank" zou wel eens een stempel kunnen gaan drukken op de financieen van de Gemeente Hulst. Alles is zo veel van als,  als,  als.! 
Tot nu toe is er een mooi natuurgebied dat economisch geld op bracht prijs gegeven aan het zoute water. De zoetwaterbel vernietigd. De verzilting verder bevorderd. En als men dan de natuur zijn gang laat gaan, hebben we over 50 jaar een verwilderd schorrengebied dat ook weer minstens 7 meter boven NAP ligt en waar zoals nu in Het Land van Saeftinge geen vogel te vinden is. 

westerscheldemonding

Over 50 jaar???  Dan is de Westerschelde al lang geen zee-arm meer. Springvloeden en stormen en het smeltend Noordpoolijs zorgen er voor dat we wel genoodzaakt zijn om met -bij voorbeeld-  kunstmatige eilanden bewoners in Zeeland en Vlaanderen te beschermen..