Bron: PZC 7 september
 
volksvergadering06090780_1.jpg

 

HEDWIGEPOLDER - De Zeeuwen hebben met bloed, zweet en tranen hun land op de zee veroverd. Nu moeten ze, in de traditie van de Geuzen, met z'n allen de bedreigde polders verdedigen, zonodig weer met kruiwagen en schop.

 

Die oproep, gedaan door Statenlid Maria le Roy (PvdA), wilde er gisteren grif in bij de ongeveer honderd actievoerders tegen ontpoldering. Ze verzamelden zich op de zeedijk van de Hedwigepolder. Wanneer de plannen doorgaan moet die doorgestoken worden, om het land terug te geven aan de Westerschelde en de natuur.

Als het aan de anti-ontpolderaars ligt, komt het nooit zover. Met spandoeken, borden, knalapparaten en sirenes zetten ze hun mening kracht bij. Boeren reden hun trekkers aan. Allemaal als signaal aan provincie en Tweede Kamer (twee commissies uit de Kamer komen maandag naar Zeeland).

De actie was een initiatief van de nieuwe vrouwenwerkgroep Bescherm Onze Dijken en stichting De Levende Delta. Le Roy trad op als lady-speaker en ze ontpopte zich als een fanatiek tegenstander van ontpoldering.

Ze had het over 'politiek gemarchandeer, groen-conservatisten en politieke opportunisten'. De Hedwige onder water zetten noemde Le Roy waardeloos. Ze pleitte voor andere oplossingen: een tot anderhalve meter afgraven van het nabije Verdronken Land van Saeftinge, 'dan doe je echt iets aan de natuurlijkheid van de Westerschelde'. En voor het idee om voor de Zeeuwse kust eilanden aan te leggen: als golfbrekers en natuur- en recreatiegebieden. "Dat is pas vernieuwend en zinvol."

Actieleider Magda de Feijter riep de aanwezigen op symbolisch een schep grond tegen de dijk aan te werpen. Daaraan werd grif gevolg gegeven. Strijdlustig zwaaiend met de schoppen klonk het Zeeuwse volkslied. De politiek kan méér verwachten.

Boer Baecke van de Hedwigepolder keek tevreden toe. Op zijn land pronken de bieten. Ze gaan er pas in december af. Hij rekent erop dat ze er volgend jaar weer groeien.

Het was een dag vol tegenstellingen. In het zuiden van de Delta klonk protest tegen ontpoldering. In het noorden werd de dijk van Tiengemeten afgegraven, waardoor het water vrij spel krijgt op het eiland.